Aspergiloza wywołana jest przez grzyby z rodzaju Asperillus. Przyczyną choroby może być spleśniała karma czy wilgotne gołębniki. U gołębi młodych choroba ta nie występuje, a u ptaków starych występuje w postaci ostrej. Objawy choroby to duszność, osłabienie, wychudzenie, biegunka, zaburzenia nerwowe. Leczenie polega na stosowaniu Polfungivet, roztworu siarczanu miedzi, a przy zmianach skórnych Mycotol.

Kandidiaza gołębi wywołana jest przez drożdżaki z rodzaju Candida. Choroba atakuje gołębie młode. Przyczyną choroby może być nieprawidłowa antybiotykoterapia, spleśniała karma, niedoborowe żywienie, zatrucia, długotrwałe biegunki czy  brak higieny. Naloty grzybicze lokalizowane są w odcinkach przewodu pokarmowego, jamie dziobowej, przełyku i wolu. Leczenie jest trudne należy stosować antybiotyk przeciwgrzybiczny (Nystaryna) , który podawany jest do dzioba.

Choroby niezakaźne
Choroby niezakaźne wywołane są niedoborem witamin. Gołębie ozdobne są bardziej podatne na niedobory witamin i minerałów. Większość witamin organizm nie potrafi sam wytworzyć, dlatego musi je pozyskać z pożywienia.

Brak witaminy A obniża tempo wzrostu u gołębi młodych, u starszych ptaków obniża nieśność i udział jaj zapłodnionych.

Witamina D3 odgrywa rolę w rozwoju kości, źródłem witaminy D3 jest tran. Brak witaminy powoduje u gołębi krzywicę.

Brak witaminy E powoduje spowolnienie przemiany materii, zwiększa śmiertelność piskląt, utrudnia chodzenie oraz wywołuje drgawki i anemię.

Witamina K odpowiada za krzepnięcie krwi gołębie są osłabione, stroszą pióra, tracą apetyt.

Niedobór witaminy B1 odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, objawia się osowieniem, biegunką dochodzi do zwiotczenia mięśni. Witamina B2 brak witaminy powoduje zahamowania wzrostu i słabe lęgi.

Witamina B6 odgrywa rolę w przemianach białek i tłuszczów. Niedobór tej witaminy powoduje konwulsje, paraliż, brak apetytu, zaburzenia wzrostu.

Post Navigation